ΆΒΟΥΛΟ.Μου πήρες το πολυτιμότερο
την σκέψη. Και τώρα μένω
άβουλος,με σένα στο μυαλό
να είσαι το μοναδικό,η μόνη
μου εικόνα,να μη μπορώ να
σου μιλώ,και να σε προσκυνήσω.
Να θέλω να σε νιώσω δυνατά
λες με σκουντάει σκίρτημα
τ'ανέμου,η ένα φύλλο μου
χαϊδεύει το κορμί. Και μέσα στου
χαδιού σου να χωθώ την αμαρτία
σαν τριαντάφυλλο,που τόκοψες
το δείλι,σε κάποιο ταξίδι μαγικό.
Μα είμαι τόσ'αδύναμος,ετσι
που μ'έχεις δέσει,να μη μπορώ στου
έρωτα,το χέρι ν'ακουμπήσω,να
μη μπορώ να σε χαρώ,κάπου
στον στοχασμό μου.
28 Φλεβαρης 2017ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.