ΧΑΝΤΡΕΣΣα χάντρα του κομπολογιού,
χτυπάνε της καρδιάς,
οι πόθοι,ο ήχος
άγγιγμα γλυκό,σαν ένα
παραμύθι,που άρχισε,
το δειλινό,πριν η νυχτιά μας
πνίξει.Και έπιασε
ψηλή βροχή,στάλες,
που μας μιλούσαν,σα να
μιλούν τα όνειρα,μέσα μας
που ανθούσαν,
όπως ανθίζει η πασχαλιά
μες στην αυλή του Μάη.
Οι ώρες έγιναν χαρά,
και οι στιγμές τραγούδι,
εκεί όπου ο έρωτας,
σαν στρείδι ανοιγμένο,
στην αγκαλιά του έκλεινε
κορμί κυπαρισσένιο.
Και η βροχή δυνάμωσε,
εγίνηκε πλημμύρα,
να πνίξει μέσα τους καημούς,
πόθους να μας ποτίσει.
15 Γεναρης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.