ΤΟΥ ΣΤΟΧΑΣΜΟΥΤου στοχασμού μου
έγινες πηγή.Και βγαίνουν
οι εικόνες σαν παντιέρα,
που τρεμοπαίζει
στου άνεμου την πνοή.
Κι εκείνα,τα μαλλιά σου,
τα χρυσά που ξέπλεκα
στους ώμους σου θωρώ,
πως μούχουν πάρει
της ματιάς την απληστία,
σαν ανεμίζουν μπούκλες
μαγικές.Η όρια του
κορμιού σου η σκιά,από
το φως του ήλιου έχει
κλέψει,λες μου μιλάει στέκει
χαρωπή,μπροστά από
την ρότα των ματιών μου.
Μα σαν ακούω την
φωνή σου,να ηχεί,στα
πέρατα,του πόθου μου
τραγούδι,είν'η στιγμη,
που λες το σ αγαπώ,
και που ανθίζεις Ανοιξιάτικο
λουλούδι.
31 Δεκεμβρης 2014
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.