ΠΛΗΓΕΣΆγουρα χρόνια,
Και μια Άνοιξη που
στάζει, σαν μέλι,απ την
κερήθρα,που γιομίζει
με πληγές.Και είναι
ξέρεις,και ο χρόνος
που θα πάρει,για να
αντέξουν του άνεμου
οι πνοές.Θα είναι
μακριά οι Θερμοπύλες,
και η Ιθάκη σου,ποτέ
δεν θα φανεί,έτσι που
γέρνεις, στις αυλές,
που κατοικούσες,δεν
θα χει ήλιο,μήτε εύκολη
αυγή.Δε θα χεις και
πηγή,να ξεδιψάσεις,
λίγο νερό,να πλύνεις
τις πληγές.κι αν θέλεις,
μια στιγμή να ξαποστάσεις,
οι κλίνες θάναι αβάσταχτα.
σκληρές.
11 Γεναρης 2014
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.