ΤΟΥ ΕΡΩΤΑΓιατί φοβάσαι του
φιλιού την άχραντη
αρμύρα,απόψε
που ο έρωτας,στα
μάτια σου ανθίζει.
Γλυκιά η αλήθεια,
που ποθεί,που ζει,
και παρασέρνει
αλώβητο τον νου.Μέθη,
μα και μαγεία,καθώς
τα χείλη ξεδιψούν,απ
το κρασί του πόθου.
Και τώρα που σε
νοιάζομαι,έτσι καθώς
σε θέλω,στης νύχτας
το αντάμωμα,στου
έρωτα τη ζάλη,άσε τον
νου σου λεύτερο.
Ο έρωτας,σαν το παιδί,
δειλά που μεγαλώνει,
απλώνει τις φτερούγες
του,γλυκά,να σε τυλίξει.
2 Γεναρης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.