ΑΔΙΈΞΟΔΟ.Μέθυσε ο έρωτας
κι'απόψε την πόρτα σου
τρεκλίζοντας χτυπά.
Οι δρόμοι αδειανοί,
κι αυτός μονάχος,χωρίς
να ξέρει που πατά.Και
ψιλοβρέχουν οι στιγμές,
τα αφημένα όνειρα
που πέσαν,απ'τα μαλλιά
της κεφαλής,που ήταν
μουσκεμένα και λυμένα.
Και συ αμπαρωμένη
μέσ τις σκέψεις,κάπου
χαμένη σε αδιέξοδα,που
σ'έχουν δεσμεύει
σ'αποφάσεις δεν μπορείς
την πόρτα να ανοίξεις
και τα μάτια.
20 Απρίλης 2017ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.