ΠΌΘΟΙ.Στο απρόσμενο σε ένιωσα
κυρά μου. Ρίγος οι στιγμές
καραδοκούν. Σάρκινα χείλη
στου φιλιού σου την ανάσα.
Του έρωτα το μονοπάτι
ανοιχτό να το διαβείς,δρόμος
ανθόσπαρτος για σένα,
Και μένα η ματιά μου καθαρή
να σε θωρώ να φτάνεις,
στου δειλινού την άφθαρτη
σιωπή. Τα χέρια άνοιξα να σε
υποδεχτώ,πορφυρογέννητη
του ήλιου κόρη. Και ύστερα,
στο όνειρο σε έβαλα,δοξαστική
πάνω στου πόθου τα ολόασπρα
σεντόνια.
6 Απρίλης 2017ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.