ΘΕΛΩ
Nα ξαποστάσω τον νου,
το αδάμαστο πάθος,που η
δική σου εξάρτηση,
οδηγούμενη από παράφορο
πόθο, σε πράξεις που πάνε
σε παράνοια ερωτική.
Όσο τα θέλω κρατούν,
ο λογισμός
ανοίγει οδούς,
που η αρχή τους
βασανιστικά,
σπάει το φράγμα του
παράλογου, μέσα σε
ταχύτητες,
αδιάλειπτης ταραχής
παρασέρνω
τον νου, καταπατώ
τα όνειρα,
τόσο, που ο χρόνος
δεν σταματά,μα και
αυτός,λες και ξέρει,
με προσπερνά,
με πονά,με καταρρακώνει.
Και εκεί που λέω,να ξαποστάσω,
να σου εσύ, προκλητική,να μου
γνέφεις λάγνα, φιλήδονα ατίθαση.
17 Οκτωβρης 2014ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Nα ξαποστάσω τον νου,
το αδάμαστο πάθος,που η
δική σου εξάρτηση,
οδηγούμενη από παράφορο
πόθο, σε πράξεις που πάνε
σε παράνοια ερωτική.
Όσο τα θέλω κρατούν,
ο λογισμός
ανοίγει οδούς,
που η αρχή τους
βασανιστικά,
σπάει το φράγμα του
παράλογου, μέσα σε
ταχύτητες,
αδιάλειπτης ταραχής
παρασέρνω
τον νου, καταπατώ
τα όνειρα,
τόσο, που ο χρόνος
δεν σταματά,μα και
αυτός,λες και ξέρει,
με προσπερνά,
με πονά,με καταρρακώνει.
Και εκεί που λέω,να ξαποστάσω,
να σου εσύ, προκλητική,να μου
γνέφεις λάγνα, φιλήδονα ατίθαση.
17 Οκτωβρης 2014ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.