ΑΠΛΩΣΙΆ.Σαν φύλλα που μουσκέψαν
στη βροχή,μιας Άνοιξης
την μπόρα που επήρε της
αμαρτίας τις πληγές. Που
έσταζαν στου δειλινού,τα
βλέφαρα σταγόνες,σε κείνο
το λαχταριστό σου το κενό.
Και συ φαινόσουν σαν νεράιδα
αραχνοΰφαντα ντυμένη,στα
πιο βαθιά σου όνειρα μπροστά.
Και σ'ένιωσε λαχταριστά
ο πόθος,σαν το λουλούδι,στης
άυλης την απλωσιά,με χίλια
χρώματα,απάνω στα μαλλιά του.
20 Απρίλης 2017ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.