ΑΡΠΙΣΜΑΤΑ.Πως πάλλονται
του πόθου
οι στιγμές,πάνω
στης άρπας τις χορδές,
σε κάποιο δείλι.
Του έρωτα μετράω
τις γραμμές
πάνω σε κάτασπρου
χαρτιού το ανθοστήλη.
Και συ σε φόρεμα
που έραψαν δυο Νάνοι,
μες στου παραμυθιού
το ραφτικό κάτ'απτο
φως του λυχναριού
εχόρεψες στου χρόνου
το μποστάνι.
Και έλιωσαν κορμιά,
μέσα στη ζάλη,ο έρωτας
δεν ειχ'ανασασμό,
και συ καιγόσουν
σαν κερί,μες στο μανάλι,
σε κάποιας νοσταλγίας
τον καημό.
6 Απρίλης 2017ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.