
Πόσο σε πήρε του φιλιού
η αστραπή,και σ'έκαψε
βαθιά στα σωθικά,αφήνοντας
ουλές,δαγκωματιές
πάνω στα χείλη τα δικά σου.
Ήταν του πάθους δυνατή
στιγμή,μεγάλη και του πόθου
η λαχτάρα,να σ'ανταμώσω
να σου πω το σ''αγαπώ,
τον ήλιο νάβλεπα βαθιά,στα
δυο σου μάτια,τα μεγάλα.
Μαζί σου έγινε ο έρωτας μορφή.
Μοιάζει σε μένα,που σε νιώθω
και σ'αγγίζω,και σου ζητάω
το φιλί,γίνομαι άνεμος Θεός,
και συ,εκείνη που ορίζω.
14 Ιουνης 2020
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟ'Ι'ΛΗΣ(Πνευματικό μου δημιούργημα)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.