
Σε θέλω στα βαθιά μου δειλινά.
Με αγυρόποθο τον τόπο,
και τον ορίζοντα χρυσό από
του ήλιου την μαγεία.
Στο πέρασμα της Αλκυόνης
να σου τραγουδώ,να νιώθεις
την ανάσα σαν τις νότες,
καθώς θα ακουμπάω στου κορμιού
την άχραντη υφή,με την
αρμύρα να έχει ψήσει κάθε
αίσθηση κρυφή.
Και συ,να με κοιτάζεις με λαχτάρα
που θαρρείς,πρωτόβγαλτη
σου έκλεισε το στόμα,μα του
φιλιού τ'ολόχρυσο κλειδί,που
πέταξες με τρυφερή ορμή της
θάλασσας τα βάθη.
1 Ιούνης 2020
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟ'Ι'ΛΗΣ(πνευματικό μου δημιούργημα)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.