Στου γαλαξία σε έβαλα
τη φτέρη.
Και σε οδήγησα,
στα απόμερα του νου.
Η νύχτα άχραντη
καλωσόρισε τον έρωτα.
Σε τάισα με του
άστρου τη ζωοφόρο
πνοή και με σύννεφου
δροσιά την δίψα
σου πότισα.
Ύστερα,γιόμισα
τα κύτταρά σου,με αγάπη.
Να μη παγώσεις
τύλιξα το όμορφο κορμί σου
"που γυμνό στάλαζε
σαν του πόθου
το ναματερό νέκταρ Θεϊκό",
να προστατέψω.
Ο έρωτας αχόρταγος,
γευμάτισε με του
πάθους τους άρτους
κομματιασμένους με των
χεριών του την ρωμαλέα
αφή,και στοργικός,
λες δεν ήθελε να χάσει
ρανίδα αισθήσεων,
μάζεψε ψίχουλο το ψίχουλο
οδηγώντας την τέρψης
την ρότα στου κορμιού
σου την αδέκαστη προσμονή.
31 Μαης 2020
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟ'Ι'ΛΗΣ(πνευματικό μου δημιούργημα)

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.