Φάσμα του έρωτα.
Αχός του κύματος με έχει συνεπάρει,
σε έναν απρόσμενο ειρμό.
Τα κύματα,μου τραγουδούν μαγευτικά.
Μια αλαφρόπετρα,λικνίζεται στου νερού
το αδιάκοπο ταλάντευμα τόσο αταίριαστη,
που θαρρείς οι τρωτές της πλευρές,
συλειτουργούσαν με την αίσθηση της αρμύρας.
Ο έρωτας λουόμενος.
Ο ήλιος καυτός,που λες ένιωθε το κορμί
της απροστάτευτο,να θέλει να κρυφτεί
σε δυο άστατα σύννεφα,
Και εκείνη,πανέμορφη και αρμυρόδαρτη
μέσα στο φασματικό πλέγμα του πάθους
δοσμένη,με το νερό να ερωτοτροπεί
με το κορμί της λάγνα,με απλοχεριές,
ίδιες με Γοργόνας ομοίωμα,να χάνεται
αμέριμνη στου ορίζοντα το άσπιλο κενό του.
15 Ιουνης 2020
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟ'Ι'ΛΗΣ(πνευματικό μου δημιούργημα)

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.