ΑΥΤΟΦΩΤΟ.
Τα κατσαρά σου έλουζε
το φως του φεγγαριού,
και συ καθρέφτη έκαμες
της λίμνης το νερό που
έπλενες τον έρωτα.Σε
χτένιζε ο άνεμος με της
πνοής την ζεστασιά,σαν
άνθιζε το όνειρο.Ανέμελο
το νιάτο σου,κρίνος
μέσα στον χρόνο,που σου
κρατούσε τις ορμές
και βαθιά σου ένστικτα.
Και όλα πνίγηκαν στο φως
από την μια του φεγγαριού
το κίτρινο το χρώμα,και
απ'την άλλη των ματιών σου
η πηγή αυτόφωτη λαμπάδα.
4 Οκτωβρης 2016ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Τα κατσαρά σου έλουζε
το φως του φεγγαριού,
και συ καθρέφτη έκαμες
της λίμνης το νερό που
έπλενες τον έρωτα.Σε
χτένιζε ο άνεμος με της
πνοής την ζεστασιά,σαν
άνθιζε το όνειρο.Ανέμελο
το νιάτο σου,κρίνος
μέσα στον χρόνο,που σου
κρατούσε τις ορμές
και βαθιά σου ένστικτα.
Και όλα πνίγηκαν στο φως
από την μια του φεγγαριού
το κίτρινο το χρώμα,και
απ'την άλλη των ματιών σου
η πηγή αυτόφωτη λαμπάδα.
4 Οκτωβρης 2016ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.