ΣΤΕΦΆΝΩΜΑ ΤΩΝ ΑΣΤΕΡΙΏΝ.Σαν θάλασσας τα φύκια
που τα μαλλιά σου έπλεξα,
και με κοράλλια στόλισα
τον κάτασπρο λαιμό σου.
Στης πορφυράς σ'έντυσα
το χρώμα για να γίνεις η
βασίλισσα του έρωτα. Και
έλαμπε απόψε η στιγμή στων
αστεριών τον θόλο,π'αναβοσβήνουν
οι καημοί,σαν τις πυγολαμπίδες.
Έμοιαζες σαν αφρού παιδί
στην άσπρη εκκλησία,μες στου
νερού την όαση,που θα σε
στεφανώσω. Και λες πως
άνοιξαν με μιας της θάλασσας
οι πόρτες,Πήγασοι σέρναν
άλογα,δελφίνια οδηγούσαν
και τα ηνία κράταγαν,οι γλάροι
που πετούσαν.
3 Οκτωβρης 2016ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.