ΠΑΡΑΜΥΘΈΝΙΟ.
Στου όνειρου σε πήρα
το μικρό χωριό. Σπίτια του
έρωτα μικρά αρμονικά
σαν παραμυθία,ολόγιομα
λουλούδια κι'ευωδιές.
Και άνοιξα την πόρτα για
να μπεις,σ ένα απ'αυτά
που έμοιαζε κουκλόσπιτο
με ξωτικά και μάγισσες.
Του φεγγαριού σου έφερα
το φως,τη νύχτα να
φωτίσει και την δική σου
τη θωριά.Και γω,σου
έστρωσα στη γη,να
κοιμηθείς.Ήσουν κατάκοπη,
ξεπέρασες του χρόνου
τις αντοχές απ'το κορμί.
Ειν'δυνατός ο έρωτας.το ξέρω,
μα συ κοιμίσουν
ως που να'ρθει το πρωί.
Με την αυγή τα όνειρα
τελειώνουν και θα χαθούμε
στη στιγμή ως είχαμε αρχίσει.
3 Οκτωβρης 2016ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Στου όνειρου σε πήρα
το μικρό χωριό. Σπίτια του
έρωτα μικρά αρμονικά
σαν παραμυθία,ολόγιομα
λουλούδια κι'ευωδιές.
Και άνοιξα την πόρτα για
να μπεις,σ ένα απ'αυτά
που έμοιαζε κουκλόσπιτο
με ξωτικά και μάγισσες.
Του φεγγαριού σου έφερα
το φως,τη νύχτα να
φωτίσει και την δική σου
τη θωριά.Και γω,σου
έστρωσα στη γη,να
κοιμηθείς.Ήσουν κατάκοπη,
ξεπέρασες του χρόνου
τις αντοχές απ'το κορμί.
Ειν'δυνατός ο έρωτας.το ξέρω,
μα συ κοιμίσουν
ως που να'ρθει το πρωί.
Με την αυγή τα όνειρα
τελειώνουν και θα χαθούμε
στη στιγμή ως είχαμε αρχίσει.
3 Οκτωβρης 2016ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.