ΛΕΠΤΌΤΗΤΑ.Σα μια μικρή κλωστή σε
κράτησα στα χέρια μου,
στο πέταγμα της σκέψης.
Σε τύλιγα,σε άφηνα
ξανά να μεγαλώνεις, σαν
το κορμί που άπλωνε
στου έρωτα τη κλίνη.Και
ήσουν τόσο δα απλή,
άυλη,να μπορέσω για να
σε πλάσω,σαν κερί,
στου πόθου τις κρυφές
επιθυμίες.Και ύστερα
σε έδενα σφιχτά
χιλιάδες κόμπους,σα
να φοβόμουν μη σε χάσω
η να σε έκοβα στα δυο
έτσι που έπαιζαν τα δάχτυλα
μαζί σου.
5 Οκτώβρης 2016ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.