ΚΥΚΛΑΜΙΝΟ.
Κυκλάμινο που άνθισες
με της καρδιάς το όνειρο.
Και σε ποτίσαν δάκρυα,
σαν του του Οκτώβρη τις
βροχές,του φθινοπώρου
μπόρες.Και σ'έβαλαν για
ομορφιά,στου έρωτα το
πέτο,σε Κυριακάτικη γιορτή.
Που σε χιλιοτραγούδισαν
του νου τραγουδιστάδες,
και σε ύμνησαν ποιητές,με
τις χρυσές τους πένες. Και
συ που άνθισες ψηλά,πα
στου βουνού το ρέμα,έγινες
ήλιος φωτεινός,άνοιξες σα
βεντάλια,ένα παράθυρο στο
φως,και της ελπίδας δάδα.
1 Οκτωβρης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Κυκλάμινο που άνθισες
με της καρδιάς το όνειρο.
Και σε ποτίσαν δάκρυα,
σαν του του Οκτώβρη τις
βροχές,του φθινοπώρου
μπόρες.Και σ'έβαλαν για
ομορφιά,στου έρωτα το
πέτο,σε Κυριακάτικη γιορτή.
Που σε χιλιοτραγούδισαν
του νου τραγουδιστάδες,
και σε ύμνησαν ποιητές,με
τις χρυσές τους πένες. Και
συ που άνθισες ψηλά,πα
στου βουνού το ρέμα,έγινες
ήλιος φωτεινός,άνοιξες σα
βεντάλια,ένα παράθυρο στο
φως,και της ελπίδας δάδα.
1 Οκτωβρης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.