ΠΡΟΣΦΥΓΙΑ!!!Νιότη που έγειρε στο
προσκεφάλι του φόβου.
Θάλασσες αρπαχτικά,
με πενιχρές ελπίδες μιας
επιστροφής. Άνθρωποι
φιγούρες,μιας οδύσσειας
οδοιπόροι χωρίς αύριο.
Κανόνια παντού,Ψωμιά
οβίδες,σκοτώνουν το
βλέμμα των παιδιών,χωρίς
οίκτο. Τι κιάν ο ήλιος βγαίνει
στην ανατολή των ονείρων,
Τα όνειρα,έσβησαν.Νύχτες
παγερές,σφραγίδα θανάτου,
σε ατόφια κορμιά. Ύστερα,
σκόρπιες σακούλες,οι
προσδοκίες,να τις παίρνει
ο αγέρας. Αεροπλάνα,
σαΐτες να τρυπάνε την
καρδιά,αφήνοντας μπόμπες
σε μορφή φέιγ βολάν,να
γράφουν,σας αγαπάμε.
Πως κλείνουν τα αυτιά στον
όλεθρο,ότι βάρκες φέρετρα
ακόμη τραγουδάνε στο κύμα,
ποιον νοιΆζει.ΕΝΑΣ, ΔΥΟ,
ΠΕΝΤΕ, ΕΚΑΤΟ,ΧΙΛΙΑΔΕΣ,με
τα κεφάλια σκυφτά,ανήμερα
του Πάσχα,που δεν ήρθε ποτέ
και λεγόμαστε,ΑΝΘΡΩΠΟΙ.
27 Φλεβαρης 2916
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.