ΑΚΡΟΧΕΙΛΙ!!!!Θεέ μου πόσο
σ αγαπώ.
Σαν αγιοκέρι σε ζήτω,
το φως,για να
μου φέρει. Είναι
στιγμές,που
προσπαθώ,μάταια
να σε βγάλω,
από, τα βάθη του
μυαλού,έτσι,να
χαλαρώσει,
που πετουλίζει
σαν τρελοί.Μα
είναι η εικόνα σου,
νωπή,με χρώματα
που στάζουν,
από του πόθου
το φιλί.Και είναι τούτο,
που κρατώ,
που καίει στ'ακροχείλι,
λες είναι,κεραυνού
στιγμή,και μιας
σταγόνας η δροσιά,
σε μαγεμένο δείλι.
2 Φλεβαρης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.