ΣΤΙΓΜΕΣ!!!Θαρρείς,δε νοιάζομαι,
για σένα;Είναι πολλές οι
νύχτες άγρυπνες,στης
σκέψης,τα προστάγματα.
Και πάγωνα τα όνειρα,
λες ήταν,εικόνα που
φοβόμουνα,μη σβήσει,
και χαθεί.Και σ είχα δίπλα
μου,μαζί,να τρέμεις μες
στο κρύο,μα δεν σε άγγιζα,
(αυτό,δεν το μπορούσα,έτσι
που ήσουν μακρυά)
μα σ ένιωθα όσο μου ήταν,
μπορετό.Και έφευγαν
οι νύχτες.Έμεναν
όμως στιγμές,είτε σ ένα
τσιγάρο,ει τε στου πόθου
τα ξεσπάσματα,οπού
αντλούσα δύναμη,και πως
θα ξημερώσει,για νάρθεις,
πλέον να σε δω,στο
ξάφνιασμα του ήλιου.
15 Δεκεμβρης 2015
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.