ΡΩΓΜΕΣ!!!Οι ώρες που αφήσαμε,
και καρτερούνε,
να σμίξουμε ξανά,χρόνους
χαμένους,σε έρωτες
που άφησαν ρωγμές.
Κι'ας πάλλονται στα
στήθια οι καρδιές,κι'ας
στέκουν που,και που,
μαρμαρωμένες,δε
έχουν μιας ελπίδας,γιατρειά.
Οι νύχτες μένουν
μοναχές,άδεια σεντούκια,
που τους πήραν
τα προικιά τους,χαμένα
όνειρα.Και όπως μένουνε
τα μάτια,καρφωμένα,
εκεί οπού,χορεύουμε,σκιές,
στο πάτωμα,τα δάκρυα,
τρέχουνε ματωμένα.
27 Γεναρης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.