Νύχτα,που έγινες στοργή,μιας αγκαλιάς,αραξοβόλι, του πάθους μου το σίγησμα και του κορμιού η τέρψη. Που πνίγεις κάθε στεναγμό,λάγνα που παρασέρνεις, σαν το τραγούδι το παλιό.και το κρασί το μπρούσκο.
25 Γεναρης 2016 ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.