ΣΤΗΣ ΛΙΜΝΗΣ ΤΗΝ ΑΠΡΟΣΜΕΝΗΓΑΛΗΝΗ!!!
Απόψε πέρασες στου
λογισμού μου την γαλήνη,
ατάραχη που σε κοιτούσα
μαγεμένος,λίμνη, της μοναξιάς
μου η στιγμή.Και ένιωσα,
τα πράσινα νερά σου,να μου
δροσίζουνε τα όνειρα,και
είχα,τα χρώματά σου,σαν σκιά
μέσα στον νου .Δεν ήταν
λίγες οι φόρες,όπου καθόμουν,
σε κάποια πέτρα,και μιλούσα
στην ψυχή σου,και γω,χανόμουν
στα βαθιά σου,τα νερά.
να ξεχαστώ να πνίξω τον καημό
μου.Και συ,μου έστελνες,
νεράιδα,μαγεμένη,ήταν φορές,
που άπλωνες τα βρίκια,σαν
κάποιο χέρι ζωντανό,και
χάιδεψε γλυκά την μοναξιά μου.
Μα να που ήρθες πάλι,
μες στα όνειρα,τούτη την νύχτα,
που απλώνω την ψυχή,
μες στου βυθού σου να φωλιάσει
ξεχασμένη.μιας πονεμένης
μου αγάπης την πνοή.
25 Φλεβαρης,2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.