ΤΟ ΦΩΣ ΠΟΥ ΚΑΙΕΙ!!!Ποιος νοιάζεται,που τα
όνειρα σβήνουν.
Στο χτες,και στο σήμερα,
αργοπεθαίνουν
αφήνοντας μιας πίκρας
στιγμή.Και δεν είναι
τούτο,που κρίνω,
ούτε που,πατώ σε διάττοντες,
που χάνονται στο άπειρο,
και μένω στο κενό.
Εκείνο που με νοιάζει,είναι
που,πεθαίνει και ο άνθρωπος.
Ξέρω,πως κατοικούμε,
στην ερημιά,του νου.Άνυδρες
οι ώρες.Πιότερο από το
φως,παραμονεύει
το σκοτάδι,μιας παράταιρης
άρνησης,να κρατηθούμε
στα ψηλά.Και αν οι εκλύσεις
για βοήθεια,παραμένουν
αναμάρτητες,είναι που,στα
βαθιά μας ένστικτα,παραμένει
αναλλοίωτο,το φως που
καίει,αναμένο.
26 Γεναρης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.