ΛΥΚΌΦΩΣ.
Μάτια που έκλεισαν
σε μιας ανάμνησης το
μπορετό,και ταξιδέψανε
την σκέψη. Και κάπου
σε αντάμωσαν,στου πιο
γλυκού του δειλινού
το χρώμα καλοκαιριού
στιγμή. Είχες ακόμη
τη φωτιά του ήλιου στα
μαλλιά σου,που πριν
σε είχε λούσει ζωντανός
Και τώρα,που σε τύλιξε
ένα λυκόφως,και του
πόθου η λαχτάρα,εγώ
σε καρτερούσα,σαν αυγή
στο πρωινό μου να
σου πω μια καλημέρα.
5 Δεκεμβρης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Μάτια που έκλεισαν
σε μιας ανάμνησης το
μπορετό,και ταξιδέψανε
την σκέψη. Και κάπου
σε αντάμωσαν,στου πιο
γλυκού του δειλινού
το χρώμα καλοκαιριού
στιγμή. Είχες ακόμη
τη φωτιά του ήλιου στα
μαλλιά σου,που πριν
σε είχε λούσει ζωντανός
Και τώρα,που σε τύλιξε
ένα λυκόφως,και του
πόθου η λαχτάρα,εγώ
σε καρτερούσα,σαν αυγή
στο πρωινό μου να
σου πω μια καλημέρα.
5 Δεκεμβρης 2016
ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.