ΤΗΣ ΑΛΚΥΌΝΑΣ ΤΟ ΦΤΕΡΌ.Φωνάζω,δεν μ' ακούς.
Μιας αλκυόνας
έκοψα φτερά
και τάφησα στο πέλαγο
να σέβρουν.
Και γω δεμένος
στο κατάρτι μιας αυγής
τον ήλιο να μου καίει την
ανάσα τον ήχο της
φωνής σου
λυτρωτή ν'αφουγκραστώ,
δε το μπορώ,
σαν το λιμάνι που απάνεμο
θα μ'έβρει,κατάκοπο
απ'το ταξίδι στον καιρό,
που άσκωσε
αντάρα μες στο κύμα.
12 Δεκέμβρης 2016ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.