ΑΙΤΊΕΣ.Σ' ένα παράθυρο
σε ένιωσα
να περιμένεις έναν ήλιο.
Και γω σου έγνεψα,
μες στην σκιά
του να με δεις.Μες στης
ματιάς σου να χαθώ
την καταιγίδα
μιας άλλης μπόρας που
μαγεύει το κορμί.
Και ύστερα,
σαν θα περάσει η αντάρα,
και όλα θάναι μια ουσία
που την κράτησε
ο πόθος ζωντανή,εγώ και συ
θα είμαστε αιτία.
7 Δεκέμβρης 2016ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.