ΌΑΣΗ.Καίγομαι στη φωτιά.
Ηφαίστειο η αγκαλιά σου,
στου χειμώνα που
παγώνουν οι καρδιές.
Πουλί που βάρυνα
στα χιόνια,με τα φτερά
βαριά,μέσα της να
κουρνιάσω,στα βαθιά.
Να μη με πιάνει του
αγέρα η αντάρα,όταν
αδύναμο με βρει,
προτού στα χέρια σου
καθίσω.Μα τώρα που
πλημμύρισε ο χρόνος,
από χιλιάδες μόρια
αγάπης και μιαν ελπίδα,
σαν απλοχεριάς την
άνθιση γιομάτη,οι φόβοι
έγιναν χαρά,κι'η
αγκαλιά σου όαση αγάπης
να μου
ζεστάνει την καρδιά.
28 Δεκεμβρης 2016ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.