ΠΕΤΑΓΜΑΤΑ.Σαν κήπος φάνταζες στα
μάτια μου.Και θάλασσας το
κύμα,έσκασες στα χέρια μου.
Και ως σε θαύμαζα κυρά
των αστεριών,να ομορφαίνεις
την ματιά μου,πουλιά
επέταγαν στον ουρανό.Και
ήσουνα γαλήνια,κι'απλή,μικρό
παιδί στην αγκαλιά μιας μάνας
κι ενός ερώτου το φιλί.Μα
τώρα που το φως,σαν κρίνος
άπλωσε ολόλευκο,να
σ'αγκαλιάσει,που έγινε του
χρόνου η βροχή,σταγόνα,
να σε πλύνει τα πρωινά που θα
ξυπνάς,κυρά θα γίνεις,και πνοή
και της καρδιάς μου σκίρτημα.
25 Δεκεμβρης 2016ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.