ΧΙΟΝΆΝΘΡΩΠΟΣ.Πως άσπρισε
ο έρωτας,με μια
σταγόνα χιόνι.
Μαλλιά
και γένια,βλέφαρα,
άσπρα σαν
το μαντίλι,που
σκούπιζε
τα δάκρυα.Σωστός
χιονάνθρωπος
αυτός,εμείς,
κοινοί ανθρώποι,
να μας κοιτάει
σαν παιδί. Και μεις,
που τον
κρατούσαμε,
μακρυά από τον
ήλιο,μη τον ζεστάνει
και χαθεί,και γίνει σαν
ποτάμι εζούσαμε
μια ζεστασιά από
την ομορφιά του.
29 Δεκεμβρης 2016ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.