ΚΎΤΤΑΡΑ.
Του άνεμου πνοή,που
χάιδεψε τα χείλη σαν
το φιλί,και σα μιας θάλασσας
το κύμα. Στην κίνηση
του λουλουδιού,που έσκυψε
για σένανε,σε μια υπόκλιση
στο χειροφίλημα της νιότης,
μιας Άνοιξης γιορτή. Έρωτα
που σε άγγιξε το χέρι με
ένα χάδι που ενέπνευσε η
αίσθηση,μες στων κυττάρων
τους κρατήρες. Στοργή
σ'ένιωσαν κορμιά που σκίρτησαν
στου πάθους την ανάσταση
μιας πανδαισίας στεναγμών
Και μεις,που πήραμε του χρόνου
την ανάσα,που σμίξαμε,σε
κλίνες που τις έστρωναν
τα θαύματα,αφήσαμε κραυγές
μιας άφθαρτης ορμής,μέσα
στου πόθου την αντάρα.
9 Δεκεμβρης 2016ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Του άνεμου πνοή,που
χάιδεψε τα χείλη σαν
το φιλί,και σα μιας θάλασσας
το κύμα. Στην κίνηση
του λουλουδιού,που έσκυψε
για σένανε,σε μια υπόκλιση
στο χειροφίλημα της νιότης,
μιας Άνοιξης γιορτή. Έρωτα
που σε άγγιξε το χέρι με
ένα χάδι που ενέπνευσε η
αίσθηση,μες στων κυττάρων
τους κρατήρες. Στοργή
σ'ένιωσαν κορμιά που σκίρτησαν
στου πάθους την ανάσταση
μιας πανδαισίας στεναγμών
Και μεις,που πήραμε του χρόνου
την ανάσα,που σμίξαμε,σε
κλίνες που τις έστρωναν
τα θαύματα,αφήσαμε κραυγές
μιας άφθαρτης ορμής,μέσα
στου πόθου την αντάρα.
9 Δεκεμβρης 2016ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.