ΛΑΓΝΕΊΑ.Έρωτα κορφοανάθρευτε
μύρο,ευωδιαστό,
στα χεριά μου σε κράτησα,
σαν φύλλο σαν ανθο.
Και έσκυψα στα
χείλη σου,να νιώσεις
τα δικά μου,χτύπους
ν'ακούσεις καρδιακούς,
να νιώσεις την
ματιά μου.Να σ'έχω εγώ
ξεχωριστόν,άλλοι
να καμαρώνουν την ομορφιά
της χάρης σου.
Σαν ήλιος και λεμονανθός,
του πόθου αναστεναγμός
πάνω στο μαξιλάρι σου.
Και στων ερώτων τις στιγμές,
μέσα στην αγκαλιά σου,
να κρύβομαι για να πνιγώ,
στα λάγνα τα φιλιά σου.
25 Δεκεμβρης 2016ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.