ΣΤΡΟΒΙΛΙΣΜΟΊ.Στροβιλίζει ο έρωτας
στου φιλιού την
αντάρα.Ανέμου πνοή
στων μαλλιών το
ανάκατο που το χέρι
χτενίζει με χάδι.
Ματιές που διασχίζουν
ορίζοντες σαν
λεωφόρους του πάθους
με κορμιά φλεγόμενα.
Διάττοντες οι σκέψεις,
σε παραζάλης ισχύ
αναστατώνουν
τα σημεία. Τρωτά τα
συναισθήματα,εκεί
που τα ένστικτα αδύναμα
παραπατούν.
Και η νύχτα,μιας αέναης
ορμής η σύντροφος,
που πάλλευκα σεντόνια
ανάκατα με ηδονή
αδημονούν να στέκει
φρουρός στα όνειρα της
αμαρτίας.
2 Δεκεμβρης 2016ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.