ΠΑΡΑΘΥΡΌΦΥΛΛΑ.
Της άφησα ένα λουλούδι στο πλατύσκαλο μέσα από την σκέψη. Ένα ταξίδι ήταν και αυτό ανάμεσα στα ταξίδια του μυαλού για να φτάνω κοντά της. Είναι μια ανάγκης παρόρμηση που
την καθοδηγεί η επιταγή της καρδιάς.(Πρέπει να την αγγίξω,θέλω να την νιώθω θέλω εκείνο το λουλούδι να μη μαραθεί στην απόσταση του χρόνου).Γιατί,η απόσταση,η (άλλη άκρη που λέμε) όταν η αγάπη είναι μακρυά,είναι ένας αιώνας μέσα στον πόθο που αγγίζει τις χορδές. Πως η αγάπη μοιάζει σαν το χιλιόμετρο που αόρατο σου κουράζει τις ανάσες,εκεί που λες <κοντεύω>και ξεκινάς από μιας αρχής βήμα,πως το ένστικτο δημιουργεί τα συναισθήματα που παράγουν υπομονή,μέσα στης σκέψης τα
αναχώματα,ακόμη και σε στιγμές που η κούραση παραπατάει,όταν αφήνεις την σκέψη να γίνει λουλούδι στο πλατύσκαλο,από αγάπη για κείνη, είναι αφούγκρασμα που γίνεται ψίθυρος,γίνεται το άγγιγμα που νιώθεις όταν τα αισθήματα ανοίγουν παραθυρόφυλλα στον ήλιο.
7 Δεκεμβρης 2016ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Της άφησα ένα λουλούδι στο πλατύσκαλο μέσα από την σκέψη. Ένα ταξίδι ήταν και αυτό ανάμεσα στα ταξίδια του μυαλού για να φτάνω κοντά της. Είναι μια ανάγκης παρόρμηση που
την καθοδηγεί η επιταγή της καρδιάς.(Πρέπει να την αγγίξω,θέλω να την νιώθω θέλω εκείνο το λουλούδι να μη μαραθεί στην απόσταση του χρόνου).Γιατί,η απόσταση,η (άλλη άκρη που λέμε) όταν η αγάπη είναι μακρυά,είναι ένας αιώνας μέσα στον πόθο που αγγίζει τις χορδές. Πως η αγάπη μοιάζει σαν το χιλιόμετρο που αόρατο σου κουράζει τις ανάσες,εκεί που λες <κοντεύω>και ξεκινάς από μιας αρχής βήμα,πως το ένστικτο δημιουργεί τα συναισθήματα που παράγουν υπομονή,μέσα στης σκέψης τα
αναχώματα,ακόμη και σε στιγμές που η κούραση παραπατάει,όταν αφήνεις την σκέψη να γίνει λουλούδι στο πλατύσκαλο,από αγάπη για κείνη, είναι αφούγκρασμα που γίνεται ψίθυρος,γίνεται το άγγιγμα που νιώθεις όταν τα αισθήματα ανοίγουν παραθυρόφυλλα στον ήλιο.
7 Δεκεμβρης 2016ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.