ΥΦΑΔΙ!Κόρη που ύφαινες
στον αργαλειό,τον
έρωτα μετάξι.Και φόρεμα
τον έκαμες να ντύσεις
την αγάπη,στα πρώτα της
σκιρτήματα. Και οι
σαΐτες έφευγαν στο
νήμα και το πλέκαν,σαν
φύλλα αγρολούλουδα,
και σαν τα περιστέρια,που
την φωλιά τους έφτιαχναν.
Και συ,που εγινόσουνα του
πόθου η γυναίκα,να σε
δοξάσουν ποιητές,άλκιμα
παλικάρια,για σένα να
παλέψουνε,και να σε
αποχτήσουν,υφάντρα έγινες
του νου,και της αγάπης
άνθος.
12 Δεκέμβρης 2016ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΙΛΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.